خدمات اخذ ویزا

یکی از پر طرفدار ترین نوع ویزا که با هدف گردشگری و بازدید و سفر به کشوری خاص صادر می‌شود ویزای توریستی می‌باشد، این ویزا دارای مدت زمان اقامت محدود و مشخصی دارد.

ویزای توریستی دارای کاربردهای گوناگونی می‌باشد  که افراد بر اساس شرایط و دلایل خود مانند گردشگری، بازدید از اقوام، شرکت در کنگره یا همایش، درمانی یا تجاری برای سفر اقدام به اخذ ویزای توریستی می‌نمایند. ویزاهای توریستی از نوع ویزای کوتاه مدت (موقت) محسوب می‌شوند و به‌صورت یک‌بار ورود یا سینگل صادر می‌گردند. برای اخذ ویزای توریستی سه روش وجود دارد.

ویزای توریستی در واقع یک سند مسافرتی یا یک سند هویتی است که توسط دولت یا سازمان بین‌المللی معاهده به منظور تسهیل در حرکت افراد یا گروه‌های کوچک توریستی در مرزهای بین‌المللی، به دنبال توافق‌های بین‌المللی صادر می‌شود. ویزای توریستی یا به صورت لیبل‌دار و یا به شکل الکترونیکی هستند. رایج‌ترین سند مسافرتی یک گذرنامه است که ویزا به شکل تمبر در داخل آن ثبت می‌شود.

انواع صدور ویزای توریستی:

ویزای توریستی برای هر فرد به صورت مجزا صادر می‌شود و هیچگاه ویزای توریستی به صورت خانوادگی صادر نمی‌شود، برای دریافت ویزای توریستی می‌توان به سه روش زیر اقدام نمایید:

1. مراجعه حضوری: متداول‌ترین روش برای صدور ویزا در اقصی نقاط جهان است. به این روش که متقاضی باید درخواست خود را (حضوری، ثبت‌نام اینترنتی یا تماس تلفنی) به سفارت یا کنسولگری ارائه دهد. سپس در وقت تعیین شده با در دست داشتن مدارک درخواستی به محل سفارت مراجعه کند و سایر مراحل مانند تحویل مدارک، پرداخت هزینه صدور ویزا و… را انجام ‌دهد. این روش صدور ویزا برای کشورهایی مانند کشورهای عضو اتحادیه اروپا (شنگن)، کاناداو غیره صادر می‌شود،برای صدور این ویزا ارائه اطلاعات بیومتریک شامل انگشت‌نگاری و تصویربرداری، از مراحل الزامی صدور ویزا محسوب می‌شود. البته تعدادی از سفارت‌ها به دلیل تسهیل صدور ویزا و پیشگیری از اتلاف وقت، مراحل فنی صدور ویزا مانند تعیین وقت، تحویل و عودت مدارک و جمع‌آوری اطلاعات بیومتریک را به کارگزار خدمات ویزا واگذار کرده‌اند.
2. ویزای محض ورود (visa on arrival): برای دریافت این ویزا نیازی به تعیین وقت یا مراجعه حضوری به سفارت وجود ندارد و صرفاً در زمان ورود به کشور مقصد ضمن پرداخت وجه (بعضی از کشورها نیاز به یک سری مدارک نیز دارند) مهر یا برچسب ویزا در پاسپورت درج می‌شود. کشوری مانند قبرس شمالی از این نوع ویزا برای مسافرین خود استفاده می نماید.
3. ویزای آنلاین(online visa) : یا ویزای الکترونیک روشی جدید محسوب می‌شود که دولت‌ها به‌منظور تسهیل صدور روند ویزا و در راستای ترویج دولت الکترونیک (e-government) راه‌اندازی کرده‌اند. با این روش نیازی به مراجعه حضوری به سفارت یا کنسولگری کشورها وجود ندارد و متقاضیان به‌راحتی می‌توانند به‌صورت اینترنتی درخواست خود را به مراجع قانونی ارسال، هزینه ویزا را پرداخت و در نهایت ویزای خود را دریافت کنند. کشورهای استرالیا، ترکیه، نیوزلند، گرجستان و ایران از جمله کشورهایی هستند که صدور ویزای الکترونیک را اجرایی کرده‌اند.

همانطور که از نام این ویزا پیداست برای انجام امور تجاری، مذاکرات کاری یا شرکت در کنفرانس‌ها صادر می‌شود. این ویزا تقسیم‌بندی کوچک‌تری هم دارد که شامل ویزای کاری (Work Visa)، ویزای کنفرانس (Conference Visa) و ویزای مذاکره‌های تجاری (Business Meeting Visa) است. ویزاهای کاری ممکن است به تایید کارفرما یا پذیرش از سمت شرکت خارجی نیاز داشته باشد.

ویزای تحصیلی برای افرادی که قصد تحصیل در دانشگاه‌ها یا مراکز آموزشی کشور مقصد را دارند، صادر می‌شود. این نوع ویزا معمولاً به تایید پذیرش از طرف موسسه آموزشی نیاز دارد. در ادامه بیشتر با این ویزا و شرایط دریافت آن و مدارک مورد نیاز دریافت ویزای تحصیلی/دانشجویی می‌پردازیم

اعضای خانواده فردی که در کشور خارجی اقامت دارد یا شهروند آنجا است، می‌توانند با اخذ ویزای خانوادگی برای مدت معینی به دیدار او بروند.

ماموران دولتی و دیپلمات‌های یک کشور می‌توانند برای موارد خاص مانند انجام امور سیاسی، ویزای رسمی و ویزای خدماتی و ویزای دیپلماتیک دریافت کنند که در دسته ویزاهای ویژه قرار می‌گیرد.

افرادی که به‌منظور تعلیمات مذهبی، مراسم دینی یا کارهای مرتبط با امور دینی قصد سفر به کشور خارجی را دارند ویزای مذهبی دریافت می‌کنند.

ورزشکاران، مربیان و کادر فنی تیم برای شرکت در رویدادهای ورزشی در کشور خارجی باید ویزای ورزشی دریافت کنند.

هنرمندان، موسیقی‌دانان، بازیگران و افرادی که برای برگزاری یا شرکت در رویدادهای هنری به کشور خارجی سفر می‌کنند باید ویزای هنری دریافت کنند.

اگر قرار باشد برای مدت کوتاهی در یک کشور واسطه توقف داشته باشید، ویزای ترانزیت برای شما صادر می‌شود. این ویزا به مسافر اجازه می‌دهد برای مدت‌زمانی که بین دو پرواز او فاصله است در محدوده مشخص و کوچکی حضور داشته باشد؛ اما نمی‌تواند از آن محدوده خارج شود.

به‌طور معمول ویزای ترانزیتی محدوده فرودگاه کشور واسطه را در بر می‌گیرد و بر دو نوع است. نوع اول ویزای ترانزیرت مخصوص حضور مسافر در یک فرودگاه است و نوع دوم برای مواردی صادر می‌شود که مسافر باید بین فرودگاه‌های کشور واسطه جابه‌جا شود.