مراحل اخذ ویزای تحصیلی

ویزای تحصیلی اصولاً به ویزای دانش‌آموزی و ویزای دانشجویی تقسیم‌بندی می‌شود.

ویزاهای تحصیلی اغلب بر اساس دو نقطه تمایز گسترده دسته بندی میشوند:

دسته بندی بر اساس مدت زمان برنامه:

بسته به مدت تصدی برنامه‌ای که متقاضی قصد انجام آن را دارد، کشورها اغلب ویزای تحصیلی را به ویزای تحصیلی کوتاه‌مدت یا ویزای تحصیلی بلندمدت تقسیم می‌کنند. اغلب ویزاهای کوتاه‌مدت به دانشجویانی داده می‌شود که قصد دارند دوره کوتاه زبان یا دوره گواهینامه دیپلم را بگذرانند و کل مدت‌زمان آن اغلب به ۹۰ روز (۳ ماه) محدود می‌شود.

از طرف دیگر ویزاهای بلندمدت به دانشجویانی داده می‌شود که قصد دارند دوره‌های مدرک دانشگاهی را طی کنند که فراتر از دوره ۳ ماهه باشند. این موارد می‌تواند شامل دوره‌های کارآموزی و برنامه‌های گواهی ۶ ماه و غیره باشد. کشورهای اتحادیه اروپا اغلب این طبقه‌بندی گسترده را دارند.

دسته بندی بر اساس نوع برنامه دانشجو

صرف‌نظر از مدت دوره، برخی کشورها ویزای دانشجویی را بر اساس نوع دانشجو طبقه‌بندی می‌کنند. این نوع می‌تواند سطح مدرک مورد استفاده برای (کارشناسی، کارشناسی‌ارشد یا دکترا)، تبادل دانشجو یا دانشجوی متقاضی یک دوره حرفه‌ای یا دیپلم باشد.

به‌طورکلی، ازآنجاکه این ویزاها به نوع آن نیز بستگی دارد، دانشجو باید بر اساس آن اقدام به پذیرش و اخذ ویزا کند. البته این موارد تا حدودی با تصدی مربوط می‌شوند. بااین‌حال، در این دسته‌ها، اولین نکته تمایز مدت‌زمان طولانی برنامه نیست.